|
|
» De Gemeente » Meditatie
|
Hervormde Gemeente Rockanje
|
|
Meditatie
Meditatie
MIJN HEERE EN MIJN GOD
Thomas, zoals wij hem tegenkomen in Johannes 20. Vaak wordt hij de ongelovige genoemd. Maar misschien doen wij hem daarmee tekort en moeten wij hem eerder een realist noemen.
Iemand die het leven niet mooier maakt dan het is. Iemand die niet zomaar over het lijden heen kan stappen. Want het lijden stond hem nog helder voor ogen. Golgotha was geen verhaal, maar werkelijkheid. Onrecht dat hoogtij vierde. Pijn die niet weg te redeneren viel.
Wanneer de andere leerlingen van Jezus hem vertellen dat zij de Heere hebben gezien, kan hij dat niet zomaar aannemen. Hun woorden klinken prachtig, maar voor Thomas wringt het. Te veel heeft hij gezien. Te diep heeft het hem geraakt. ‘Als ik niet zie…als ik niet aanraak…zal ik beslist niet geloven’.
Herkenbaar, misschien. Want hoe vaak wordt die vraag ook vandaag niet gesteld? Hoe kun je geloven, met al het onrecht en lijden in de wereld? Hoe kun je spreken over opstanding, wanneer het leven soms zo gebroken is?
Het is belangrijk om dat niet te snel weg te poetsen. Het geloof van Pasen is geen goedkoop geloof. Het leed van de wereld – en soms ook van ons eigen leven – laat zich niet zomaar overstemmen door jubelwoorden. In de Bijbel krijgt dat lijden alle ruimte. In de Psalmen bijvoorbeeld klinkt het rauw en eerlijk. Dat mag ook.
Toch blijft het daar niet bij.
Een week later zijn de leerlingen opnieuw bij elkaar. Opnieuw ook op de eerste dag van de week. De deuren zijn gesloten. Opeens staat Jezus in hun midden.
Dit keer is Thomas er wél bij.
Wat opvalt: Jezus richt Zich meteen tot hem. Hij kent zijn woorden, zijn twijfel, zijn verlangen naar zekerheid. Jezus wijst hem niet af. Hij komt hem tegemoet: ‘Kom hier met uw vinger…en wees niet ongelovig, maar gelovig’.
Of Thomas Jezus daadwerkelijk heeft aangeraakt, wordt niet verteld. Wat wel verteld wordt, is zijn antwoord. Kort, maar alleszeggend: ‘Mijn Heere en mijn God!’
Het is niet alleen een waarheid op afstand, maar een belijdenis van binnenuit. Mijn Heere en mijn God.
Hier raakt het evangelie zijn doel. Hier komt alles samen. De woorden waarmee
dit evangelie naar Johannes begint (Johannes 1:1: ‘het Woord was God’), klinken hier terug in de mond van Thomas.
Maar er gebeurt nog iets. Thomas blijft realist, maar hij leert door zijn realisme heen kijken. Hij ontdekt dat er een werkelijkheid is die dieper gaat dan wat hij ziet. Niet doordat het lijden wordt ontkend, maar doordat er iets tegenover komt te staan.
Dat ligt in Jezus Christus. In Hem ligt het geheim van een nieuwe geboorte. Een opstanding niet alleen van Hem, maar ook in ons. Zodat je, midden in een gebroken wereld, toch hoop hebt. Zodat je leert zien – soms aarzelend, soms tastend – dat het leven niet ophoudt bij wat zichtbaar is.
Wij zien Hem niet, zoals de leerlingen Hem zagen. Wij leven van hun getuigenis. Toch klinkt ook tot ons die belofte: ‘Zalig zijn zij (gelukkig zijn zij) die niet gezien hebben en toch geloven’.
Dat is geen tegenstelling, maar een bemoediging. Ook zonder te zien kan het geloof geboren worden. Ook vandaag.
Misschien spreekt u die woorden wel eens uit: ‘Mijn Heere en mijn God’. Misschien merkt u dan: er gebeurt iets. Er komt hoop. Er komt ruimte.
Misschien ook niet. Misschien blijft het stil van binnen. Lees dan opnieuw. Zoek opnieuw. Verwacht het van Hem.
Want in Hem ligt het leven. In Hem krijgt ons bestaan een nieuwe dimensie. In Hem breekt Gods toekomst, Zijn nieuwe wereld al door. Ja, midden in de wereld waarin wij nu leven.
Er is nog veel gebrokenheid, maar vanuit de verbinding met Jezus Christus mag er hoop en verwachting zijn. Wij mogen weten van een andere dimensie, een hemelse dimensie. Een dimensie die eens deze aardse volledig zal doortrekken.
Daarom verandert niet alleen onze toekomstverwachting, maar ook onze blik in het heden. Die blik wordt anders. Wij leren door de horizon heen kijken en oog te krijgen voor dingen waar wij normaal gesproken blind voor zijn. Het leven wordt niet ontkend, maar verdiept.
Dat betekent: een nieuw begin. Ook vandaag.
Jezus, denk aan ons vandaag,
leg Uw vreugde op ons vrezen,
leg Uw vrede op elke vraag:
U leeft, U bent verrezen.
Halleluja.
Ds. William Quak
| | terug
|
| |
|
|
|
|
