COLLECTEROOSTER:


Vrijdag 3 april – Goede Vrijdag


Zondag 5 april - 1^e Paasdag – Stichting Vrienden van de Hoop
Samen geven om wie verlangt naar een nieuw leven
De Hoop helpt mensen op weg naar een nieuw leven met betrokken en deskundige zorg. Naast de zorg en hulpverlening die nodig is om tot herstel te komen is aanvullende hulp nodig op gebied van geloof, werk, relaties en de samenleving. Vrienden van De Hoop maakt met projecten als de Inloophuizen, geestelijke verzorging, kinderopvang voor kinderen van cliënten, opleiding voor cliënten, preventielessen op scholen en werkervaringsplaatsen deze aanvullende zorg mogelijk.
Gebed is de motor van ons werk. Gebed verandert mensenlevens. Bid mee voor cliënten en medewerkers.
https://www.vriendenvandehoop.nl/

Verhalen van Hoop
Samen met contextueel therapeut Annie vertelt Ivo over zijn worstelingen na De Hoop en deelt Annie hoe ze door haar werk altijd gelooft in verandering.
Annie en Ivo ontmoetten elkaar ruim dertig jaar geleden, toen Annie leidinggaf bij het opvangcentrum van De Hoop. Annie: “Ivo kwam naar een groepstraining die ik gaf. Zijn boosheid viel me op. Ik zag aan zijn ogen dat er zóveel speelde.” Annie werkt inmiddels ruim veertig jaar bij De Hoop. Ze wist niet hoe het verderging met Ivo, tot hij bij haar in de wijk kwam wonen. Ze maakten af en toe een praatje en troffen elkaar bij hetzelfde vrijwilligerswerk.

Onveilig
Ivo: “Ik heb meerdere pistolen op mijn hoofd gehad en kende altijd onveiligheid. Dat gaat er niet uit met twee jaar hulp. Soms hoor ik verhalen waarin alles goedkomt of waar God ingrijpt. Maar dat is niet altíjd zo. Niet alle relaties herstellen en geloven blijft soms moeilijk. Jaren terug liep ik opnieuw vast. Ik bleef maar doorgaan, terwijl ik wel zware dingen met me meedroeg.”

Gedragspatronen
Het leek eerst goed te gaan met Ivo na De Hoop. Na het afkicken volgde hij opleidingen, werd succesvol kok en kreeg een koophuis. Ivo: “Maar oude gedragspatronen bleven schuren. Ik wilde nog steeds gezien worden, meetellen, niet vergeten worden. Ik bouwde een heel netwerk op.” Annie knikt: “Zodat iedereen wist wie je was. Je wilde je bewijzen.” Ivo: “Ja, ik wilde nooit meer alleen zijn. Dat netwerk gaf me veiligheid. Ik koos dan wel mensen met invloed. Eigenlijk was ik heel eenzaam en verdrietig, maar liet dat niet merken. Ik deed veel om mijn emoties te dempen. Zo had ik af en toe feestjes om te resetten. Dan kon ik er weer een tijd tegenaan.” Ivo’s boosheid kwam ook vaak aan de oppervlakte. “Ik ging vaak de confrontatie aan. De eerste jaren na De Hoop brak ik soms de boel af als ik gekwetst werd en sloeg ik gaten in de deuren. Ik was veel boosheid gewend in mijn leven, mijn eigen gedrag noemde ik daardoor ‘temperamentvol’. Ik vond dat normaal. Tegelijkertijd had ik een groot minderwaardigheidscomplex. In sommige relaties was ik blij dat ik in de schaduw van de ander mocht lopen. Mijn grenzen waren niet gezond.”

Wat moet hij van mij?
Op een gegeven moment kijkt Ivo terug. “Ik dacht: het is achttien jaar na De Hoop. Ooit kon ik mijn gedrag verklaren door wat ik meemaakte. Maar nu doe ik het gewoon zélf niet goed. Ik las toen een boek over de droefheid naar God. Dat raakte me diep. Ik wilde eigenlijk niks met God te maken hebben. Ik heb God nooit ontkend, maar wat ik van het geloof zag bij anderen, gaf me geen goed beeld van Hem. Toch werd er aan mijn hart geklopt. Ik dacht: wat moet Hij van me? Ik heb alleen maar verdriet en ellende gekend rondom het geloof. Maar ook: wat moet Hij van míj, na alles wat ik heb uitgespookt? Ik vertrouwde niemand, ik vertrouwde mezelf niet eens.”

Groeiproces
Ivo gebaart naar zijn trui. “Ik vergelijk mijn proces weleens met een wollen trui vol kleurtjes, waar alles door elkaar loopt. Ik heb het gevoel dat God draadje voor draadje bij mij langsging. Elke keer een ander gevoel: boosheid, verdriet, eenzaamheid, zelfhaat, minderwaardigheid… Twee jaar lang huilde ik bijna elke dag. Maar nu het is opgeruimd, is het anders. Heb ik verdriet? Dan laat ik mijn tranen zien. Ben ik gepikeerd op mijn werk? Dan zeg ik gewoon: ‘Dat vind ik niet prettig’.”

Fundering
Ivo leerde anders naar zichzelf kijken. “Ik nam de wet niet zo nauw en heb fouten gemaakt. Ik was vaak boos op mezelf, omdat ik tekortschoot. Maar toen ik al die emoties verwerkte, zag ik mezelf weer als klein mannetje van elf. Ik zag dat ventje angstig zoeken. Ik kreeg mededogen met mezelf. Daardoor viel alles op zijn plek. Want dat angstige mannetje liet ik nooit meer zien. Ivo was de stoerste, de gekste. Zo stond ik ook bekend: Ivo gaat voor niemand opzij.” Annie: “Je ging begrip voor jezelf krijgen.”
Ivo: “Ja, niet om mijn daden goed te praten, maar wel met het besef: als dit al mijn basis was…” Ivo leerde begrijpen dat zijn verkeerde gedrag een manier van overleven was geworden. “Van het gepeste kind dat onveiligheid kende, was ik mezelf gaan opbouwen tot een man. Maar wel op de verkeerde fundering. En dan kom je in de knoop. Toen ik dat begreep, ontstond er vergeving van mezelf. Daarmee kwam er voor het eerst frisse lucht op een hele rotte plek. Er kwam een bepaalde rust in me.”
Zelfhaat
Annie: “Werken aan trauma’s was dertig jaar geleden niet zo bekend als nu. Het kost vaak tijd om bij de kern te komen, zoals bij Ivo. Het is vreselijk als je jezelf blijft haten. Dat is echt een ondermijning van binnenuit. Sommige mensen houden dat diep vanbinnen altijd. Maar als je zover kan komen dat je compassie kan hebben en kan denken: ik was ook heel klein, er was niemand die toen veiligheid aan mij gaf, dan komt er groei en maak je jezelf minder kapot.”

Moedeloos
Annie werkt al meer dan veertig jaar bij De Hoop en herkent Ivo’s proces in haar werk met cliënten. Ze ziet de impact van zelfhaat bij cliënten. “Er zijn zóveel mensen met gevoelens van minderwaardigheid. Als ze zich afgewezen voelen, straffen ze hun lichaam. Het valt me op hoe hardnekkig dat is. Ze vinden steeds nieuwe manieren. Waarom ze dat doen? In een klimaat waarin je niet geliefd wordt, gaat een kind denken dat het zelf iets niet goed deed. Of dat het liever had moeten zijn. Je krijgt dan geen bevestiging vanuit huis. Alles wat je daarna in je leven fout doet of waar je over gepest wordt, is een bevestiging van buitenaf dat je inderdaad slecht bent en het nooit goed zal doen. Dat maakt mensen heel moedeloos. En dan gaan ze zichzelf onderuithalen.”
Gebroken
Bij De Hoop werken mensen die Annie nog als cliënt meemaakte. “Hun levens zijn echt veranderd. Sommigen waren afgeschreven in de maatschappij. Zelfs de hulpverlening zag hen als hopeloos geval. Maar er zit zoveel moois in. God kan dat weer tevoorschijn roepen. God is juist bewogen over mensen die gebroken zijn, dat vertrouwen heb ik al sinds mijn eerste jaren bij De Hoop. Natuurlijk zijn er spannende momenten en gebeuren er hele moeilijke dingen. Sommige levensverhalen zijn echt ongelooflijk. Twee verslaafde ouders, of een weggelopen ouder, of de moeder werd verlaten… Als iets zo jong in je leven al scheefgroeit, kan herstel een heel lang proces zijn. Dat heb ik bij Ivo ook gezien. Ik weet dat mensen terug kunnen vallen, ik weet ook dat het soms slecht afloopt. Ik ben ook naar begrafenissen geweest. Dat is helaas ook de realiteit van ons werk. Maar verandering kan wél, daar geloof ik in en dat gebeurt nog elke dag.”

Kijk voor meer verhalen van hoop op:
https://www.vriendenvandehoop.nl/verhalenvanhoop/


Zondag 12 april – Stichting Vrienden van het Cheider
Op zaterdag 14 maart jl. is er een aanslag gepleegd op de Joodse Kindergemeenschap Cheider een orthodoxe joodse school voor basis- en voortgezet onderwijs in Amsterdam. Vanwege vele eerdere incidenten in het verleden als gevolg van het antisemitisme is de beveiliging van de school zover opgevoerd dat de school bijna op een bunker lijkt.
De Stichting Vrienden van het Cheider is een interkerkelijke stichting die een financiële bijdrage levert aan de beveiliging van ‘Het Cheider’. De intentie is steun te verlenen aan onze Joodse volksgenoten en de dialoog met hen te bevorderen. De grondslag is de Bijbel als het onfeilbare Woord van God, dat dringt tot solidariteit met Israël op basis van Romeinen 11:28 waar gesproken wordt over ‘de beminden om der Vaderen wil’.

De doelstelling voor 2026 is het begrote geldbedrag bijeen te brengen als bijdrage aan de beveiliging van de school. En voor toerusting tegen alle vormen van antisemitisme.

Gebed voor het Joodse volk, persoonlijk, in het gezin en binnen de kerkelijke gemeente is noodzakelijk. Bid om vrede voor Jeruzalem (Psalm 122:6).

https://www.vriendenvanhetcheider.nl/


Zondag 19 april – Kerken bieden hoop te midden van de crisis
Waarom is dit project nodig?
Vanwege de oorlog in het Midden-Oosten is er een enorme humanitaire crisis ontstaan. In meerdere landen is er een toename van conflicten, luchtaanvallen en vluchtelingenstromen. Als GZB zijn wij breed vertegenwoordigd in de regio en leven we mee met mensen die getroffen worden door geweld en instabiliteit. Partnerkerken in de regio zetten zich dagelijks in om noodhulp en steun te bieden aan kwetsbare gemeenschappen.

Wat houdt het project in?
Bijvoorbeeld in Libanon, waar diverse GZB-zendingswerkers wonen en werken, zijn de gevolgen van het conflict opnieuw groot. Tienduizenden mensen moeten halsoverkop hun huizen verlaten door bomaanvallen en evacuatiebevelen, vooral in het zuiden van het land en in delen van Beiroet. Meer dan een half miljoen mensen zijn opnieuw ontheemd. Tienduizenden verblijven in noodopvang en velen zoeken onderdak bij familie of tijdelijke opvangplekken. Daarnaast keren ook veel Syriërs terug.
Kerken komen in actie waar de nood het hoogst is. Ze bieden hulp aan mensen die alles moeten achterlaten. Ze voorzien in voedsel, dekens en medische zorg. Ook bieden zij troost en een luisterend oor. Via telefoontjes, berichtjes en bezoekjes laten ze merken dat niemand er alleen voor staat in deze moeilijke tijd.

Achter ieder persoon schuilt een verhaal: een familie die plotseling moest vluchten, een kind dat niet meer naar school kan, een ouder die onzeker is over morgen.

Dit kunnen onze partners doen met uw hulp:

• Kerken en trainingscentra worden ingericht als noodopvang voor gevluchte families.
• Gezinnen ontvangen voedsel, hygiënepakketten, dekens en andere basisvoorzieningen.
• In klinieken en op hulppunten wordt medische zorg verleend aan mensen die uitgeput of ziek zijn.
• Voor kinderen worden veilige speel en leerplekken georganiseerd. En gezinnen krijgen psychosociale ondersteuning om met angst en trauma om te gaan.
• Pastorale teams bieden emotionele en geestelijke steun aan mensen die zich angstig, alleen of overweldigd voelen.

https://www.gzb.nl/projecten/noodhulp-midden-oosten


Zondag 26 april – Diaconie Algemeen


Zondag 3 mei – Jeugdwerk Kajo-Keji Zuid-Soedan


U kunt uw collecte of gift natuurlijk ook overmaken naar het banknummer van de diaconie, wilt u er de zondag of collectedoel bijzetten?

Namens de diaconie, hartelijk dank voor al uw bijdragen.

(RABO bank: NL67 RABO 0355 7005 65 t.n.v. Diaconie Herv. Gem. Rockanje).