|
|
» De Gemeente » Meditatie
|
Hervormde Gemeente Rockanje
|
|
Meditatie
Meditatie
LEVEN UIT GODS HANDEN
‘U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet. U bent immers maar een damp, die heel even verschijnt en dan al verdwijnt.’ (Jakobus 4:14)
Wij maken plannen. Dat is niet verkeerd, maar hoort wezenlijk bij ons mens-zijn. Wij denken na over werk, studie, gezin en toekomst. Wij vullen agenda’s, stellen doelen en proberen richting te geven aan ons leven. Zo heeft God ons geschapen: als verantwoordelijke mensen.
Toch plaatst Jakobus een belangrijke kanttekening. Hij tekent het leven van mensen die precies weten wat zij gaan doen: naar een bepaalde stad reizen, daar een jaar blijven, zaken doen en winst maken. Hun woorden ademen zekerheid.. Alsof de toekomst al vastligt.
Dan onderbreekt Jakobus hen: ‘U weet niet eens hoe uw leven er morgen uitziet’.
Wij leven in een tijd waarin veel maakbaar lijkt. Tegelijk ervaren wij telkens opnieuw hoe kwetsbaar ons bestaan is. Een ziekte, een ongeluk, een verlies of een onverwachte gebeurtenis kan het leven een heel andere richting geven dan wij hadden gedacht. Juist daarin wordt zichtbaar hoe weinig houvast onze plannen werkelijk hebben.
Jakobus wil ons niet verlammen, maar ons leren om in nederigheid te leven. Ons leven is geen bezit waarover wij beschikken. Het is een gave die wij ontvangen. Wij leven van dag tot dag uit Gods handen, gedragen door Hem.
Daarom zegt hij: ‘Als de Heer het wil, zijn wij dan in leven en zullen we dit of dat doen’. De bekende afkorting D.V. (Deo Volente) kan een lege gewoonte worden of een vrome afsluiting van onze woorden. Maar zij kan ook een belijdenis zijn: mijn toekomst ligt niet in mijn handen.
Wij maken onze plannen, maar wij doen dat in afhankelijkheid van God. Dat betekent heel concreet dat wij onze agenda vullen, maar tegelijk beseffen: zelfs de volgende dag is geen vanzelfsprekend bezit. Wij leven niet alsof wij ons leven in eigen hand hebben, maar wij leven uit Gods handen.
Dat brengt ons bij de vraag die onder alles ligt: waarop rust ons leven, als zoveel onzeker is?
Het antwoord van het evangelie ligt niet in onszelf, maar in Jezus Christus.
Hij is onze kwetsbaarheid tot in het diepst binnengegaan. Ook Zijn leven werd gekenmerkt door afhankelijkheid van Zijn Vader. Steeds opnieuw zocht Hij niet Zijn eigen weg, maar de weg van Hem die Hem had gezonden. In alles leefde Hij uit de handen van Zijn Vader, in gehoorzaamheid, in eenzaamheid, in aanvechting.
Maar juist daarin ging Hij verder dan wij kunnen gaan. Waar wij vaak leven alsof wij zelf de regie hebben, gaf Hij Zichzelf over in gehoorzaamheid, tot in de dood aan het kruis. Zo droeg Hij ook de schuld van ons zelfstandige en zelfgenoegzame bestaan.
Door Zijn dood en opstanding heeft Hij een vaste grond gelegd onder een onzeker leven. Dat betekent niet dat ons leven opeens voorspelbaar wordt, maar wel dat het gedragen wordt. In ziekte en gezondheid, in plannen die slagen en plannen die breken, blijft Hij dezelfde.
Daarom rust onze zekerheid niet in gezondheid, bezit, succes of goed uitgewerkte plannen. Die dingen mogen er zijn, maar ze kunnen ons niet dragen.
Wie God in Jezus Christus kent, leert daarom een ander leven: niet een leven waarin wij alles onder controle hebben, maar een leven dat zich stil leert buigen onder een diep ‘Deo Volente’.
Wij kennen de toekomst niet, maar wij kennen Hem die de toekomst in handen heeft.
Dat neemt de vragen niet weg. Het voorkomt ook niet dat plannen soms worden doorkruist. Maar het geeft een rust die niet afhankelijk is van omstandigheden; in ziekte en gezondheid, in verlies en in voorspoed, in stilte en in onzekerheid.
Want de handen waarin ons leven rust, zijn de handen van de Vader die Zich in Jezus Christus over ons heeft ontfermd.
Daarom mogen wij leven uit Gods handen vanuit het vertrouwen van het geloof:
‘Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand’.
Ds. William Quak
| | terug
|
| |
|
|
|
|
